Zielereis
De laatste tijd lees ik veel over hoe fijn het is als je het huwelijk met jezelf aangaat, hoe verrijkend het is om alles in jezelf te hebben en alles te kunnen op jouw eigen en unieke manier. Erg mooi om te zien hoe steeds meer vrouwen in hun eigen kracht gaan staan, leiderschap nemen en op eigen benen staan, vanuit kracht en zachtheid, wat een kracht ligt daarin. Maar tegelijkertijd zijn er van die momenten waar ik dat door de focus op ‘persoonlijke ontwikkeling ‘ ons rond laat dwalen in dezelfde cirkel. Dat we vergeten dat onze ziel wil ervaren, dat we vergeten dat we vergeten dat we in overgave mogen zijn, overgave aan het leven en de mooie momenten, overgave aan een ander en de uitdagingne die dat met zich meebregt en vooral overgave aan het onbekende; om echt te delen en te voelen hoe het leven altijd aan verandering onderhevig is.

Tijdens mijn vele reizen heb ik kunnen ervaren hoe fijn het is om iedere keer weeer in een nieuwe omgeving te staan, in andere situaties die een hele andere benadering vragen; ervaringen die vragen om open te staan voor het onbekende, die je vragen om nieuwe ervaringen aan te gaan die onvoorspelbaar zijn; waarvan je de uitkomst nog niet weet. Overgave aan wat er zich nog in de schaduw bevindt.

En natuurlijk nodigt het leven ons dan uit om te dit beleven, misschien niet door een reis maar wel de ervaringen die op je pad komen en mensen die je hierin uitnodigen. De reis die gemaakt kan worden in ervaring met een ander, een ontdekkingreis vol met uitnodigingen, mooie uitzichten en diep roerende momenten van het oplossen van onzelf in schoonheid in extase. Een andere wereld die nieuwe perspectieven brengt, die verrrijkening geeft, delen van onszelf onthuld die we nog niet kende. Liefde die groeit in vriendschap, liefde die groeit in verbinding die bekrachtigd is en openheid geeft aan dat wat nog in de schaduw staat. De grote uitnodiging om uit je comfort zone te stappen, jezelf te verliezen en jezelf kwijt te raken. Dat stapje dat je optilt zodat je voelt hoe je de sterren kunt raken, de gevoeligheden die de maan ons laat zien gerefelecteerd door de zon die op je straalt in het plezier van samenzijn. De expansie die onstaat door onzelf gereflecteerd te zien door de ziel van een ander. Samen maar toch met beide benen op de grond, de uitnodiging om waar we vanuit zelfliefde de expansie aangaan zodat deze liefde als een rimpeleffect om je heen uitstraalt en overvloeit. Liefde is altijd aanwezig als jij het toe laat.